نقش خیال در تدبیر بدن و کیفیت جذب غذا

• نقش خیال در تدبیر بدن:

قوهٔ خیال در انسان، از عناصر بسیار مهم در تدبیر بدن به شمار می‌آید. هر اندازه خیال انسان حالت وحدت، تمرکز و تجمع بیشتری داشته باشد، نفس بهتر می‌تواند بدن را اداره کند و امور مربوط به حیات جسمانی را به‌درستی پیش ببرد. در چنین حالتی، تدبیر بدن قوی‌تر می‌شود و بدن توان بیشتری برای انجام وظایف طبیعی خود پیدا می‌کند. اما اگر خیال انسان پراکنده و متفرق شود، این پراکندگی به تدبیر نفس آسیب می‌زند و در نتیجه، نظم طبیعی بدن نیز دچار اختلال می‌گردد.

• تأثیر پراکندگی خیال بر جذب غذا:

یکی از مواردی که در آن پراکندگی خیال اثر آشکار خود را نشان می‌دهد، هنگام غذا خوردن است. انسان نباید در هنگام خوردن غذا ذهن خود را به امور مختلف مشغول کند یا از حالت تمرکز خارج شود. صحبت کردن، توجه به اشخاص گوناگون، نگاه کردن به صورت‌های متعدد، شنیدن صداهای مختلف و حتی پرداختن به افکار پراکنده، همه از عواملی هستند که موجب آشفتگی خیال می‌شوند. این آشفتگی، مانع از آن می‌شود که بدن غذا را به‌خوبی جذب کند و فرایند هضم و جذب به‌صورت کامل و مطلوب انجام گیرد.

• وحدت خیال و قوت نفس:

هرچه خیال انسان منسجم‌تر و متعادل‌تر باشد، قوت نفس نیز بیشتر خواهد بود. خیال متعادل باعث می‌شود انسان درونی آرام‌تر، منظم‌تر و از نظر تدبیر بدنی کارآمدتر باشد. در مقابل، خیال پراکنده موجب ضعف در نفس و کاهش توان آن در ادارهٔ بدن می‌شود. بنابراین، آنچه در ظاهر تنها یک حالت روانی یا ذهنی به نظر می‌رسد، در حقیقت تأثیری مستقیم بر کیفیت عملکرد جسم دارد.

• ارتباط حالات روحی با سلامت جسم:

حالات روحی و معنوی انسان، از جمله ایمان، حضور قلب، ذکر و آرامش درونی، تنها جنبهٔ معنوی ندارند، بلکه در کارکرد بدن نیز اثرگذارند. هر اندازه انسان از نظر روحی و معنوی در وضعیت قوی‌تر و متعادل‌تری قرار داشته باشد، بدن او نیز بهتر تدبیر می‌شود. از این رو، سلامت جسم و حالت روح تنها دو امر جدا از هم نیستند، بلکه میان آن‌ها پیوندی عمیق و مستقیم برقرار است.

• آثار اعتدال خیال در تدبیر بدن:

اعتدال خیال موجب می‌شود که نیروهای درونی انسان در یک مسیر منظم و هماهنگ به کار گرفته شوند. در چنین شرایطی، بدن بهتر می‌تواند مواد غذایی را جذب کند و مواد زائد را دفع نماید. به بیان دیگر، تعادل در خیال، زمینه‌ساز تعادل در تدبیر بدن است. همین‌طور، هر اندازه خیال انسان آرام‌تر و متمرکزتر باشد، عملکرد کلی بدن نیز بهتر و کامل‌تر خواهد بود.

• پرهیز از عوامل آشفتگی ذهن هنگام غذا خوردن:

انسان باید در زمان خوردن غذا از گفت‌وگوهای غیرضروری، توجه به صحنه‌ها و صداهای پراکنده، و مشغول شدن به اندیشه‌های گوناگون خودداری کند. زیرا این امور، خیال را از حالت وحدت خارج می‌کند و موجب اختلال در تدبیر طبیعی بدن می‌شود. بنابراین، رعایت سکوت، آرامش و تمرکز در هنگام غذا خوردن، امری مهم و مؤثر در سلامت جسم است.

• نقش آرامش و ذکر در سلامت بدن:

برای آن‌که بدن انسان در بهترین حالت خود قرار گیرد، باید آرامش درونی، تمرکز ذهنی، ذکر و توجه قلبی حفظ شود. این امور، خیال را از پراکندگی دور می‌کنند و موجب تقویت آن می‌شوند. هرچه خیال معتدل‌تر باشد، تدبیر بدن نیز بهتر انجام می‌شود و انسان از سلامت و اعتدال بیشتری برخوردار خواهد بود.